منتظران حضرت مهدي(عج)

نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت 9:10 توسط محسن احمدپور |

پيشگويى هاى واقع شده

برخى از حوادثى كه احاديث، پيشاپيش از رخ دادن آن ها پيش از ظهور خبر داده اند

و وقوعشان دركتب تاريخى پس ازگذشت سال ها به ثبت رسيده. پيشگويى هاى مطابق واقع ايشان از اين قرار است:

پيشگويي اول و دوم : انحراف و فساد بني عباس , پيامبر(ص) و ائمه (ع) درباره ويژگى هاى حكومت بنى عباس از جهت منحرف شدن آن ها به سمت فساد وخروج شان از مسير حق خبر داده اند. به خوبى مى دانيم كه دولت بنى عباس چه بر سر ائمه (ع) و ديگر فرزندان رسول اكرم (ص) در طول تاريخ آوردند و چه آوارگى ها، تعقيب ها و دستگير شدن ها و ستم هايى را از آن ها چشيدند كه مشهورتر از آن است كه اين روزما بخواهيم آن را به نگارش درآوريم. امام باقر(ع) طى حديثى مى فرمايد: ... سپس بنى عباس به سلطنت مى رسند وهمواره در عيش و نشاط حكومت و وفور خوشى ها خواهند بود، تا اينكه در ميان آن ها اختلاف مى افتد وپس از آن كه دچار اختلاف شدند حكومت را ازكف مى دهند. (1)

لازم است به ياد داشته باشيم امام باقر (ع) پس از زوال سلسله بنى اميه به شهادت رسيدند

و 18 سال بعد حكومت عباسيان بر مسلمانان مسلط شدند. (2)

پيشگويي سوم : اختلاف اهل مشرق و مغرب (3) در ادامه حديثى كه از امام باقر(ع) نقل كرديم حضرت فرمودند: و اهل مشرق و مغرب دچار اختلاف مى شوند. (4) كه نمونه هاى بسيارى براى اين اختلاف در طول تاريخ مى توان يافت: مانند اختلاف اهل مشرق و مغرب براى تعيين مرزهاى كشورهاى اسلامى كه اين مسأله سابقه طولانى در ميان مسلمانان دارد به طورى كه بر مشرق عباسيان حكومت مى كردند. و بر مغرب يا همه اندلس اسلامى حكمرانان اموى. يا اينكه در شمال آفريقا غرب دولت فاطميون را تأسيس كردند. در هر دو حالت غرب از خلافت مشرق كه در دست عباسيان بود، جدا شده بودند 0

شايد هم منظور چيزى است كه در عصركنونى از زمان جنگ جهانى دوم تا الان- شاهدش هستيم كه دو دولت بزرگ وجود داشته اند به طورى كه يكى مدعى زعامت جمهورى ها درمشرق است و ديگرى خود را فرمانرواى غرب مى شمرد. به هر حال اختلاف را به هركدام از اين معانى يا معانى ديگر بگيريم اين اختلاف ميان شرق وغرب از جمله نشانه هاى ظهور است و همواره شاهدش بوده ايم.

اين سه پيشگويى اتفاق افتاده در تاريخ آن هم پس از بيان آن حضرت (ع) ونقل محدثين در منابع شان، خود بهترين دليل ير صدق صدور آن از معصوم (ع) است.

پيشگويي چهارم : انحراف جامعه اسلامي پيامبر اكرم (ص) بارها از انحراف در رهبرى اسلامى جامعه پس از خويش خبر داده اندكه از آن جمله اين روايت است كه ابن عباس نقل كرده كه حضرت ضمن صحبت هاى شان از معراج، اين مطالب را از جمله علايم ظهور برشمرده اند: كافران، فرمانرواى مردم مى شوند و فاجران ستمكاران سرپرست، و ظالمان هم آنان را يارى مى كنند وفاسقان هم مشاوران آن ها مى شوند.در چنين زمانى سه خسف فرو رفتن پيش مى آيد: در مشرق، مغرب و جزيرة العرب، بصره را هم يكى از نوادگان توكه زنگى ها از او پيروى مى كنند خراب مى كند. (5)

ودر حديث ديگرى چنين مى فرمايند:... وپس از من، رهبرانى خواهند آمدكه به هدايت من هدايت نگردند از طريق من كه هدايت است پيروى نمى كنند و به سنت من هم رفتار نمى كنند، از ميان آن ها مردانى قيام خواهندكردكه قلب هاى شان قلب شيطان است دركالبد انسان .

اين همان مسأله اى است كه پس از رسول اكرم اسلام (ص) رخ داد و حكومت بر اساس مصلحت ها ويا به طور موررثى دست به دست شد.

پيشگويي پنجم : شورش صاحب زنج , جريان صاحب الزنج وقومش در تاريخ از اين قرار ثبت شده است كه وى شخصى بودكه در سال 255 ق مصادف با ميلاد حضرت مهدى (ع) قيام كرد. نامش على بن محمد بود وعلى رقم اينكه از حيث عقايد وتفكرات با اهل بيت (ع)اختلاف داشت، گمان مى كردكه از علويان است .طى مدت 15 سال در جامعه چنان فسادى به راه انداخته بودكه نهايتاً در سال 270 ق دستش را به قتل عام مردم آلوده كرد .علاوه بر انتساب خويش به علويان عمده مطلبى كه در شورش خود روى آن تكيه مى كرد اين بود به طور اساسى به كارگران وطبقه زحمتكش جامعه، خصوصا بندگان وغلامان تحت سرپرستى ديگران نظرداشت واز اين جهت بود كه به وى صاحب الزنج يا سرور بندگان لقب داده بودند. فساد زيادى در جامعه به پا كرد ودولت عباسى را به شدت به زحمت انداخت وساكنان بصره و بسيارى ديگر از شهرها را با قتل وغارت و سرگردانى مردم تحت فشار قرار داد. اين واقعه تاريخى هم خود دليل بزرگى براى صدق حديث وگوينده آن مى باشد.

پيشگويي ششم : ظهور علم در شهر قم ,از جمله اين احاديث، اين مورد است كه از امام صادق (ع)روايت شده كه فرمودند: كوفه از حضور مؤمنين خالى خواهد شد وعلم از آن رخت برمى بندد، همانند مارى كه به سوراخ لانه خويش خزيده باشد. سپس در شهرى كه به آن قم مى گويند نمايان مى شود و آن جا معدن علم وفضل مى گردد، به طورى كه هيچ مستضعفى از لحاظ دينى روى زمين باقي نمى ماند حتى عروسان حجله نشين كه اين جريان نزديك ظهور قا ئم (ع) مى با شد. (6)

اين موضوع در دهه گذشته پيش آمده است وعظمت امامان (ع) را زمانى متوجه مى شويم كه بدانيم امام از ظهور علم دينى در قم در حالتى خبر مى دهندكه حتى موقعيت مكانى اين شهر در زمان ايشان هنوز ناشناخته بود وساكنان آن هم بت پرست و آتش پرست بودند وپس از گذشت قريب 1200 سال مركز مطالعات وشهر علم شيعه گشت.

1. غيبة نعمانى ص 175.

2. همان.

3. همان

4. بشارة الاسلام ص5

5. تاريخ الغيبه الكبرى ص 59.

6. منتخب الاثر ص 443 يوم الخلاص ص 480

از نشانه هاى پيش از ظهور حضرت، گرسنگى ذكر شده است.

محمد بن مسلم مى گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود: "پيش از ظهور حضرت قائم (ع)از سوى خداوند براى مؤمنان نشانه هايى است " گفتم: خدا مرا فداى توگرداند، آن نشانه ها كدام است؟ فرمود: آن ها همان گفته خداوند است كه فرمود: و لبنونکم بشيء من الخوف والجوع ونقص من الاموال والانفس والثمرات وبشر الصابرين (1)وشما مؤمنان را به چيزى از ترس وگرسنگى وكمى دارايى ها وجان ها وميوه ها مى آزماييم، پس صابران را مژده ده. آنگاه فرمود: "خداوند مؤمنان را به سبب ترس از پادشاهان بنى فلان در دوران پايانى حكومت شان مى آزمايد ومراد ازگرسنگى، گرانى قيمت هاست

1.سوره بقره 155.

ارمينيه

ارمينيه در آسياى صغير و محدود به كوه هاى آرارات، قفقاز، ايران، تركيه و رود فرات مي باشد وروزگارى حكومتى مستقل داشت وپس از انقراض امپراتورى بيزانس، اين سرزمين بين ايران، روس و عثمانى ها تقسيم شد
امير المومنين(ع) درباره گشودن ارمينيه به دست حضرت مهدى (ع) مي فرمايد: ... حضرت مهدى (ع) به حركت خود ادامه مي دهد تا به ارمينيه مي رسد. چون مردم آن سرزمين او را مي بينند، يكى از راهبان دانشمند را براى مذاكره، خدمت حضرت مي فرستند. راهب به امام مي گويد: آيا مهدى تو هستى؟ حضرت مي فرمايد: آرى، منم آنكه نامم در انجيل آمده است و بشارت داده شده كه در آخر الزمان ظهور مي كنم. او پرسش هايى را مطرح مي کند و امام پاسخ مي دهد. راهب مسيحى، اسلام مي آورد، ولى ساكنان ارمينيه، تمرد مي کنند. پس از آن، سپاهيان حضرت وارد شهر مي شوند وپانصد هزار نفر از نيروهاى مسيحى را نابود مي سازند... پادشاه ارمينيه از ترس مي كريزد وبه اطرافيانش نيز دستور مي دهد به پناهگاهى بروند. در بين راه، شيرى راه را بر آنان مي بندد و آنان هراسان، سلاح ها واموالى را كه به همراه دارند، مي اندازند... (1)

1.الشيعة والرجعة ج 1 ص 162 به نقل از چشم اندازي به حكومت مهدى عج طبسى ص 126

پيشگويي منجم يهودى

هنگام تولد حضرت ولى عصر(ع)منجمى يهودى در قم اقامت مى كرد كه در آن سامان شهرت بسزايى داشت. احمد بن اسحاق كه از شخصيت هاى معروف قم و وكيل امام حسن عسكرى (ع)در قم بود، پيش منجم يهودى رفت وگفت: براى ما در فلان روز مولودى به دنيا آمده است، فالى او را براى ما ببين. يهودى گفت: آن چه من از محاسبه هاى خود به دست مى آورم، اين است كه او يا پيامبر خواهد بود و يا وصي پيامبر. او شرق و غرب جهان را تحت حكومت و سيطره خود در خراهد آورد. من چنين در مى يابم كه احدى روى زمين نمى ماند، جز اين كه در برابر او تسليم مى شود(1)

1.روزگار رهايي ج 1، ص 141.

پيشگويى هاى نوستر آداموس

برسي پيشگويي هاي نوستر آداموس درباره جهاني شدن انقلاب اسلامي ايران :شاهزاده عرب، مريخ، خورشيد، ناهيد، شير، حكومت كليسا را از طريق دريا از پاى درخواهد آورد، از جانب ايران پرشيا بيش از يك ميليون پرهيزگار به بيزانس ومصر، به سوى شمال هجوم خواهند آورد (1)

ازكشور عربى خوشبخت در منطقه غنى وثروتمند اعراب شخصى قدرتمند ومسلط بر شريعت حضرت محمد(ص) زاده خواهد شد، اسپانيا را به درد سر انداخته وبرگرانادا

غرناطه مستولى مى شود.از طريق دريا بر مردم نيكوزيا ظفر خواهد يافت.(2)مرد مشرقى از محل استقرار خويش خارج خواهد شد، براى ديدار فرانسه ازكوه آپونين خواهد گذشت، از فراز آسمان، از برف ها، درياها وكوه هاگذر خواهدكرد و همگان را با عصايش مضروب خواهد كرد ....... (3)

ادبيات رمز آلود، واژه اى است كه به بهترين نحو مى تواند عمق معانى شعرواره هاى نوسترآداموس را بيان كند چرا كه طبق نظر اغلب مفسران معروف نوستر آداموس يعنى اريكاچيتهام، گى بوحك رژان شارل, دو فن برون، حداقل وقايع ذيل را مى توان بدون هيچ شك وترديدى از ميان شعرواره هاى رمزآلود نوستر آداموس برشمرد:

آتش سوزى بزرگ لندن در سال1666 م اعدام چارلز اول، روى كار آمدن حكومت مذهبى كرامول در انگلستان، وقوع انقلاب فرانسه، انقلاب روسيه، رويارويى استالين وتروتسكى پس از مرگ لنين، اضمحلال رژيم شوروى، اعدام لويى شانزدهم و مارى آنتَوانت، به قدرت رسيدن ناپلئون وانتخاب لقب امپراتور توسط وى، به قدرت رسيدن هيتلر ورژيم نازى، به قدرت رسيدن موسولينى در ايتاليا و ژنرال فرانكو در اسپانيا، تروركندى، سقوط شاه ايران و وقوع انقلاب اسلامى در ايران،رهبرى امام خمينى ره از فرانسه او دقيقاً عنوان مى كند كه رهبر ايران از فرانسه باعث سقوط شاه ايران مى شود- وقوع حادثه يازدهم سپتامبر و آتشى كه در برج هاى دوقلوى شهر جديد نيويورك ايجاد مى شود و بسيارى از حوادث تاريخى ديگر از سال هاى 1555 ميلادى به بعدكه حدود450 سال را در بر مى گيرد.

دو محاصره، درگرمايي سوزان، انجام مى گيرد. آن مرد، ازفشار تشنگى، به خاطر دوفنجان مملواز آب، كشته مى شود.

دژ نظامى، مملو مى شود، ويک آرمانگراى كهنسال امام خمينى ره،نشانه هاى نيرا سرزمين ايران، را به اهالى ژنو سازمان ملل متحد نشان خواهد داد. (4) رهبر پاريس ، اسپانياى بزرگ را اشغال مى كند، كشتى هاى جنگى در برابر مسلمانان محمدى ها كه از پارتيا ناحيه اى درا يران و مديا ناحيه اى درايران برخاسته اند، مى ايستند آن مرد، سيكلادا روپا را تاراج مى كند، وآنگاه انتظارى بزرگ در بندر يونان حكلمفرما مى شود.

در مجموع نوستر آداموس به اين موضوع به صراحت اشاره مى كندكه ايران پارت، نيرا، پرشيا، مديا با كمك مسلمانان سراسر جهان، از جمله كشورهاى عربى و مخصوصاً سوريه، عربستان سعودى وليبى حكومت مقتدرى را تشكيل مى دهند وپس از جنگى مذهبى كه هستهآن از لبنان شروع مى شود و عمدتا بر عليه اسرائيل است، جهان را به تسخير خود در مى آورند وسپس جنگى جهانى و عظيم رخ خواهد داد وجهان نابود خواهد شد(5)

در هنگامه دميدن خورشيد، آتش بزرگ، ديده خواهد شد صدا و روشناى، درامتداد شمال، ادامه خواهد يافت. در ميانه كره خاک، مرگ وآواى مرگ، كشيده خواهد شد مرگ از درون سلاح ها، آتش وخشكلسالى آنان را به انتظارخواهند نشاند. درخاتمه، ا ين سرزمين به واسطه جنگ جهانى سوم نابود ونامسكون خواهد شد. (6) سرزمين مسكونى، از سكنه خالى خواهد شد براى به دست آوردن سرزمين ها، جدال واختلاف شديدى در مى گيرد , قلمروما به مردانى سپرده خواهد شد كه از غرور و سربلندى تهى خواهند بود. سپس، براى برادران بزرگ، نفاق و مرگ پيش خواهد آمد.

وچنين بر مى آيد كه ايران، جهان را ابتدا از طريق حمله به تركيه و مقدونيه به تصرف خود درخواهد آورد:

شب در آسمان، مشعلى رو به خاموشى، ديده خواهد شد. در مركز رن، جنگ و خشكسالي به بار مى آيد، كمك خيلى دير مى رسد. پرشيا ايران حمله آورده وماگدونيا و در جاى ديگر مى گويد: مقدونيه را به محاصره درمى آورد. (7)

تواى فرانسه اگر ازآب هاى ليگورياگذركنى خود را، درميانه دريا و جزاير در محاصره خواهى يافت . و پيروان محمد، در برابرتو خواهند ايستاد. و همچنين تو اى درياى آدرياتيک استخوان خزان واسبان را خواهى جويد(8) وباز مى گويد: آن مرد، با سلاح ها وآتش درختان، در نزديکي درياى سياه از پرشيا براي تسخيرترابوزان خواهد آمد.

فاروس و ميتيلن به لرزه درخواهد آمد خورشيد، درياى آدرياتيک راكه مملو ازاجساد اعراب است روشن خوا هدكرد. (9)

و سپس نوستر آداموس، عواقب جنگ اتمى و نابودى تدريجى جهان به واسطه جنگ جهانى سوم را شرح مي دهد:

كسوفى در پيش خواهد بودكه از زمان آفرينش گيتى تا زمان مرگ و مصائب حضرت مسيح واز آن زمان تا به امروز مركزرخ نداده است وجهان چنين ظلمتى به خود نديده است... (10)

كه در اين مورد آيات مربوط به قيامت در سوره قيامت به ذهن انسان تداعى مى شود:

فاذا برق البصر و خسف القمر و جمع الشمس والقمر يقول الانسان يومئذ اين المفر. هنگامى كه بينايى خيره مى گردد، و ماه فرو مى رود، و خورشيد و ماه گرد هم آيند، آن روز انسان مى گويد: به كجا فراركنم

مرد والامقامى از تبار عرب به زودى پيش خواهد تاخت. از سوى اهالى بيزانس به او خيانت خواهد شد. ازشهرقديمى رودس به پيشوازاو خواهند آمد، از جانب هانگرى مجارستان متحمل آزار بسيارخواهد شد .(11)

در حوالى درياى آدرياتيک براثرتوفانى عظيم، كشتي غرق مى شود وزمين به لرزه درآيد وبه سوى آسمان پرتاب مى شود ودوباره فرومى افتد در مصرجنبش پيروان محمد افزا يش مى يايد و پيكى به أن سوى مرزها، فرستاده مى شود تا خبررا اعلان كند.

... شهرهاآلوده وكثيف گشته، باعث اعتراض وشرمسارى زيادى خواهد شد، وتاريکي وجهل فقط با درخشش نورازبين مى رود وبا تغييراتى حكومت جهل وظلمت پا يان خواهد يافت... رهبرى اصلى مشرق زمين با شورش هاى زيادى روبرو خواهد شد، كه اكثرا از طرف شمالى ها و غربي ها مغلوب شده است، كه عده اى كشته و برخى مورد آزار قراگرفته اند و بقيه در حال گريزند و فرزندانشان كه از زنان متعددى هستند، زندانى شده اند. (12)

م. پ. ادوارد دركتاب خود در باب پيشگويى هاى نوسترآداموس نقل مى كند كه سانتورى هشتم، قطعه 6 مربوط به وقوع جنگ جهانى سوم است:

"... جنگ و خونريزى براى مرتبه سوم حتمى است آتش به حدى است كه درياها به جوش مى آيد واز دولت ما فقط دو دولت واز جهان فقط نيمى باقى مى ماند...(13) شاهزاده ليبياى كه نما ينده حكومت ايران است در غرب به قدرت خواهد رسيد، يک فرانسوى ازاعراب به شدت مكدرخواهد شد، دانشمند اديب،ادبا خود را با اوضاع وفق خواهند داد، زبان عرب برفرانسه پيش مى گيرد....(14)

در نزديکي سوربن جهت حمله به مجارستان، قهرمانى ازاهالى برودها سياه پوستان به آنان هشدار خواهد داد. رهبر بيزانس، سالون ازاسلاوينا، آنان را به شريعت محمد درخواهد آورد. همچنين نوستر آداموس چنين مى سرايد كه: امپراتورى مقدس به آلمان خواهد آمد پيروان اسماعيل جايگاه بى مانع خواهند يافت. آدم هاى نادان همچنان خواستاركارمانى شريعت كهنه هستند. تمامى حمايت كنندگان محمد سراسر گيتى را خواهند پوشاند 15)

بنابراين، نوسترآداموس در اغلب سانتورى ها از جمله سانتورى 5 نسبت به فتح جهان به وسيله شريعت حضرت محمد(ص) به غرب وتمدن غربى هشدار مى دهد وبه جهانيان اعلاممى كند كه روزى مسلمانان به رهبرى ايران وتمدن ايرانى بر جهان مسلط خواهند شدكه اين بى شك در پيوند باگسترش و جهانى شدن انقلاب اسلاْمى ايران است. (16)

ا. سانتوري قطعه 5/55

2. قطعه 29/2

3. سانتورى 4 قطعه 59.

4. سانتوري 4 ص 63/3

5. سانتوري 2 قطعه 91

6. سانتوري 2 قطعه 95

7. سانتوري 2 قطعه 96

8. سانتوري 3 قطعه 23

9.قطعه 27/5

10. سانتوري 5 قطعه 47

11. سانتوري 2 قطعه 86

12. نوستر آداموس نامه به فرزند ص 274

13. سانتوري 3 قطعه 27

14. سانتوري 10 قطعه 62

15. سانتوري 10 قطعه 31

16. نشريه موعود، شماره37 ص 27

پيشگويي سطيح كاهن

كاهن به معناى غيبگو است و"سطيح كاهن "يكى از مشهورترين غيبگويان تاريخ است. وى از مردم يمن بوده وهمواره بر زمين افتاده بود وميگويند 50 سال عمركرده است. (1) مرحوم علامه مجلسى دركتاب "بحارالانوار" ازكتاب مشارق الانوار تأليف حافظ رجب برسى، كه از علما ومحدثان شيعه است، خبرى را درباره ظهور امام زمان (ع)از سطيح كاهن بدين مضمون نقل نموده است: ذاجدن پادشاه براى استفسار از موضوعى كه در آَن ترديد داشت به دنبال سطيح كامن فرستاد . چون سطيح آَمد خواست او را امتحان كند، لذا يك دينار دركفش خود پنهان كرد و آَن گاه به وى اجازه داد كه داخل شود. چون وارد شد، شاه گفت: اى سطيح براى تو چه پنهان كرده ام سطيح گفت: دركفش خود يك دينار پنهان كرده اى شاه پرسيد: اين را ازكجا دانستى؟ سطيح گفت: از يك نفر جن كه مانند برادر، همه جا با من همراه است. شاه گفت: اى سطيح از آَن چه در روزگاران پديد مى آَيد مرا مطلع گردان سطيح گفت: هنگامى كه نيكان از ميان بروند واشرار به جاه و مقام برسند، و مقدرات الهى را تكذيب نمايند، واموال را به سختى حمل كنند... و اختلاف كلمه پديد اَيد... ستارهء دنباله دارى كه عرب را پريشان كند، طلوع نمايد. در آَن هنگام، باران نبارد و رودها خشك شود و اوضاع روزگار دگرگون گردد... آن گاه مردى از اولاد صَخر (2) خروج ميكند وپرچم هاى سياه را به پرچم هاى سرخ تبديل مى نمايد و محرمات را مباح ميگرداند... در آن موقع مهدى فرزند پيغمبر ظاهر مى شود و اين در وقتى است كه مظلومى در مدينه وپسر عموى وى در خانه خداكشته شود .... او حق را به اهل حقبرگرداند و ميهماني را در ميان مردم افزون گرداد و با عدالت خوى غبار ضلالت را از ميان ببرد (3)

1. بحارالانوار ج 51، ص 65 غيبة طوسى، ص 13 1 كشف الغمه، ج 3، ص 263 و 267.

2. صَخر: نام ابوسفيان پدر معاويه است و مقصود از او سفيانى مشهور مى باشد.

3.بحارالانوار ج 51 ص 162

سيماى دورانِ ظهور

سيما راكه روايات از اوضاع جهان در زمان ظهور ترسيم مى كنند به ويژ ه از منطقه ظهور آن حضرت مانند: يمن، حجاز، ايران، عراق، شام، فلسطين، مصر ومغرب... سيمايى است كامل كه بسيارى از حوادث بزرگ و كوچك و نام هاى اشخاص واماكن را دربر مى گيرد.

روايات حاكى از اين است كه انقلاب وحركت ظهور حضرت، بعد از فراهم شدن مقدمات و آمادگى هاى منطقه اى وجهانى، از مکه آغاز مى شود وطبق بيان روايات، در سطح جهانى نبردى سخت ميان روميان- غربى ها- وتركان ويا هواداران آن ها-كه ظاهرا روس ها باشند- به وجود مى آيد، تا جايى كه به جنگ جهانى منجر مى گردد. اما در سطح منطقه در حكومت هوادار حضرت مهدى (ع)در ايران ويمن تشكيل خواهد شد... كه ياران ايرانى آن حضرت، مدتى قبل از ظهور، حكومت خويش را تأسيس نموده ودرگير جنگى طولانى مى شوندكه سرانجام درآن پيروز مى گردند.

اندك زمانى پيش از ظهورآن بزرگواردر ميان ايرانيان دو شخصيت، با عنوان سيد خراسانى، رهبر سياسى، وشعيب بن !صالح، رهبر نظامى ظاهر شده وايرانيان تحت رهبرى اين دوتن، نقش مهمى را درحركت ظهورآن حضرت ايفاء خواهند نمود .

اما ياران يمنى وى، قيام وانقلاب آنان چند ماه پيش از ظهور حضرت بوده وظاهراًايشان در سامان بخشيدن به خلافت سياسى كه در حجاز به وجود مى آيد همكارى مى نمايند. علت به وجود آمدن اين خلافت سياسى حجاز، اين است كه شاه نابخردى از خاندان فلان!- كه آخرين پادشاه حجاز مى باشد-كشته شده و بر سرِ جانشينى او اختلاف به وجود مى آيد، به گونه اى كه اين اختلاف تا ظهور مهدى (ع)ادامه خواهد يافت.در اين هنگام نشانه هاى ظهور حضرت آشكار شده وشايد بزرگترين نشانه آن، نداى آسمانى است كه به نام او در بيست وسوم ماه رمضان شنيده مى شود. طبق روايات پس از اين نداى آسماني حضرت به طور سري برخى از ياران وهواداران خود ارتباط برقرار مى نمايد .درباره حضرت، در سراسر جهان سخن بسيار به ميان آمده ونام وى زبانزد همگان گشته، ومحبتش در دل ها جاى مى گيرد .

دشمنان وى از ظهورآن حضرت سخت بيمناك شده واز اين رو براى دست يافتن به او تلاش مى كنند...در ميان مردم شايع مى شودكه آن حضرت در مدينه منوره اقامت گريده، و حكومت حجاز يا نيروهاى خارجى، جهت كنترل اوضاع داخلى حجاز، وپايان دادن به كشمكش قبائل با حكومت وقت، لشكريان سفيانى را از سوريه به يارى مى طلبند. اين سپاه وارد مدينه شده وبه هر مرد هاشمى كه دست يابند او را دستگير مى كنند. بسيارى ازآنان وشيعيان آن ها راكشته وبقيه را به زندان مى افكنند. سپس آن حضرت در شهر مكه با بعضى از ياران خود تماس مى گيرد....تا اين كه قيام وحركت مقدس خويش را در شب دهم محرم بعد از نماز عشاء از حرم شريف همگى آغاز مى كند.آن گاه نخستين سخنرانى خود را براى مردم مکه ايراد مى فرمايد كه دشمنان وى سعى در ترورآن حضرت دارند، اما ياران آن حضرت با در ميان گرفتن آن بزرگوار، دشمنان را متفرق ساخته، ونخست بر مسجد الحرام وسپس بر مكه تسلط مى يابند. در صبح روز دهم محرم، حضرت مهدى (ع)پيام خودرا به زبان هاى مختلف به تمام جهان ابلاغ مى كند وملل دنيا را به يارى خويش دعوت كرده، اعلام مى دارد كه در مکه خواهد ماند، تا معجزه اى كه جد گرامى اش حضرت مصطفى (ص)وعده فرموده، وآن فرو رفتن لشكريان سفيانى به زمين است- كه براى در هم شكستن حركت آن حضرت راهى مكه مى شوند- به وقوع پيوندد. پس از اندك زمانى، معجزه وعده داده شده در مورد سپاه سفيانى- كه در مسير مکه به حرکت در آمده اتفاق مى افتد .آن حضرت پس از اين معجزه، با سپاه خود كه بيش از ده هزار نفر است از مكه رهسپار مدينه مى شود وپس از نبرد با نيروهاى دشمن، مدينه را آزاد ساخته وبا آزادسازى دو حرم مكه و مدينه، فتح حجاز وتسلط بر منطقه خاتمه مى يابد .

در برخى از روايات آمده است كه آن حضرت، پس از پيروزى بر حجاز راهى جنوب ايران مى شود ودرآن جا با سپاه ايران وتوده هاى مردم آن سامان به رهبرى خراسانى وشعيب بن صالح برمى خورد.آنان با وى بيعت كرده وبا قواى دشمن در بصره به پيكار مى پردازند كه سرانجام به پيروزى آشكارى دست مى يابند.

سپس امام وارد عراق گرديده واوضاع داخلى آن جا را پاكسازى مى كند و با درگيرى با بقاياى نيروهاى سفيانى آن ها را شكست داده وبه قتل مى رساند.آن گاه عراق را مركز حكومت وكوفه را پايتخت خود قرار مى دهد و بدين سان يمن، حجاز، ايران وعراق يكپارچه تحت فرمانروايى آن حضرت درمى آيد.

از روايات برمى آيد: نخستين جنگى كه حضرت پس از فتح عراق به آن اقدام مى كند جنگ با تركان است كه آن ها را شكست مى دهد. امام پس از تجهيز، سپاه بزرگش را راهى قدس مى گرداند، در اين هنگام با سپاه سفيانى درگير نبردى سخت مى شوند، نبردى كه محورهاى ساحلى آن از عکا در فلسطين گرفته تا انطاكيه در تركيه ودر داخل از طبريه شهر ودرياچه اى است در فلسطين تا دمشق وقدس را فرا مى گيرد....

دراين هنگام خشم الهى بر نيروهاى سفيانى ويهودى ورومى فرود آمده وبه دست مسلمانان كشته مى شوند ومسلمانان پيروزمندانه وارد قدس مى گردند. غربيان مسيحى وقتى مواجه با شكست يهوديان به دست باكفايت حضرت مى شوند، خشمگين شده وعليه حضرت اعلان جنگ مى كنند؟ ولى ناگاه حضرت مسيح (ع) ازآسمان وقدس فرود آمده وبا سخنان خويش جهانيان وبه ويژه مسيحيان را مورد خطاب قرار مى دهد.فرود آمدن حضرت مسيح (ع) براى جهان نشانه اى است كه موجب شادى مسلمانان وملت هاى مسيحى خواهد گرديد.

بسيارى از غربى ها به آيين اسلام گرويده وحضرت مهدى (ع) را مورد حمايت وتأييد خويش قرار مى دهند. اما روميان به جهت اينكه حضرت مسيح (ع) موج همبستگى مردمى در ميان ملت ها ايجاد كرده، وحشت زده شده و در يك هجوم ناگهانى با نزديك به يك ميليون سرباز به سرزمين شام وفلسطين يورش مى آورند.

در اين يورش، نيروهاى اسلام روياروى آن ها قرارگرفته و حضرت مسيح (ع) موضع خود را با حضرت مهدى (ع) هماهنگ اعلام كرده وپشت سروى در قدس نماز مى گذارد. نبرد با روميان روى مى دهد و شكستى سخت متوجه روميان مى گردد. پس از اين، دروازه هاى پيروزى جهت فتح كردن اروپا و غربِ مسيحيت، به روى آن حضرت گشوده مى شود.

پس از فتح غرب توسط حضرت ودر آمدن آن تحت فرمانروايى آن حضرت و اسلام آوردن بيشتر مردم آن سامان، حضرت مسيح (ع) رحلت نموده و حضرت مهدى (ع) ومسلمانان بر پيكر او نمازگزارده واو را در جوار مزار شريف مادرش در قدس به خاك مى سپارد. پس از فتح جهان توسط آن حضرت ويكپارچگى تمام دولت هاى جهان به صورت يك حكومت اسلامى، حضرت براى تعالى بخشيدن وشكوفايى زندگى مادى ورفاه همگان قيام نموده وجهت گسترش فرهنگ و دانش مردم مى كوشد.

در زمان حضرت، پاى ساكنان زمين به سوى ساكنان كرات گشوده مى شود. بعد از آن شمارى از پيامبران وامامان (ع) به زمين باز خواهندگشت وتا هر زمان كه اراده حق تعالى باشد، فرمانروايى خواهند نمود و اين امر از نشانه هاى رستاخيز و مقدمات آن است.

به نظر مى رسدكه جنبش دجال ملعون وفتنه و آشوب او يك حركت انحرافى وبهره گيرى از پيشرفت علوم باشدكه در زمان حضرت، جامعه بشرى به آن دست مى يابد.دجال از روش هاى پيشرفته، براى فريب جوانانِ پسر و دختر و زنان که بيشتر پيروان او را تشكيل مى دهند استفاده مى كند. از اين رو موجى از فتنه و آشوب به وجود مى آوردكه مردم فريبكارى هاى او را باور مى كنند، اما حضرت مهدى (ع) نيرنگ)هاى وى را آشكار ساخته وبه زندگى او وهوادارنش خاتمه مي دهد.

اين دورنمايى كلى از حركت و انقلاب جهانى حضرت مهدى (ع) بود. (1)

ا.عصرظهور على كورانى ص 23.

زمينه سازان ظهور

انقلاب حضرت مهدى (ع) هم چون ديگر انقلاب ها،بدون مقدمه وزمينه سازى به وجود نمى آيد، بلكه در آستانه ظهور، حركت هايى پا مى گيرد وزمينه را براى ظهور آن حضرت فراهم مى آورد. بخش عمده اى از رواياتى كه درباره رويدادهاى پيش از ظهور وياران حضرت مهدى (ع)آمده است، درباره ايران و ايرانيان است كه با تعبيرات گوناگونى مانند: اهل فارس، عجم، اهل خراسان، اهل قم، اهل طالقان، اهل رى و... بيان شده است. با بررسى مجموع اين روايات به اين نتيجه مى رسيم كه دركشور ايران، پيش از ظهور، نظامى الهى و مدافع ائمه معصومين (ع)و برپا مى گرددكه مورد نظر امام زمان (ع) است و نيز مردم ايران، نقش عمده اى در قيام آن حضرت دارند (1) رسول خدا(ص) مى فرمايد: مردمى از مشرق زمين قيام مى كنند و زمينه را براى قيام حضرت مهدى (ع) فراهم مى سازند. (2) نيز مى فرمايد: پرچم هاى سياهى از سمت مشرق خواهد آمدكه دل هاى آنان همانند پاره هاى آهن است پس هركس از حركت آنان آگاهى يافت، به سوى آنان برود وبا آنان بيعت كند هر چند لازم باشدكه بر روى يخ حركت کند (3)امام باقر(ع) مى فرمايد:گويا قومى را مى بينم كه در مشرق قيام كرده اند و حق را مى طلبند، ولى حق را به آنان نمى دهند .بار ديگر طلب مى كنند ولى باز به آنان واگذار نمى كنند.در اين حالت، شمشيرها را از نيام كشيده، بر شانه مى گذارندكه در اين هنگام، دشمن خواسته آنان را مى پذيرد، ولى آنان نمى پذيرند وقيام مى كنند وحق را واگذار نمى كنند، مگر به صاحب امر. كشتگان آنان شهيدند واگر من آنان را درك مى كردم، خودم را براى صاحب اين امر آماده مى كردم.(4)

در اين روايات، به روشنى از برپايى قيام ها و انقلاب هابى در آستانه ظهور حضرت مهدى (ع) خبر داده شده است. همه روايات بر اين نكته اتفاق دارند كه پيش از ظهور مهدى (ع) حكومتى به رهبرى يكى از صالحان، كه گمان مى رود از فرزندان پيامبر(ص) هم باشد، در ناحيه مشرق تشكيل مى گردد و زمينه ظهور را مهيا مى سازد و اين حكومت، تا ظاهر شدن حضرت مهدى (ع) وتسليم آن به حضرت ايشان ادامه مى يابد.بر همين اساس، برخى تشكيل دولت شيعى مذهب صفويه راكه پس از قرن ها استيلاى حاكمان مستبد و متعصب عامى مذهب، روى كار آمد، همان دولتى دانسته اندكه در روايات، از جمله زمينه سازان حكومت مهدى (ع) به شمارآمده است .(5)

در زمان ما نيز، برخى با استناد به ويژگى هايى كه در روايات آمده، انقلاب اسلامى ايران را كه در سال 1357 هـ. ش به رهبرى امام خمينى (ره) به پيروزى رسيد، همان دولتى دانسته اند كه زمينه را براى ظهور وقيام مهدى (ع) آماده مى كند. در هر صورت، گر چه قرائن فراوانى اين احتمال را قوت مى بخشد، ولى دليل قطعى كه ثابت كند منظور از حكومت زمينه ساز، انقلاب اسلامى به رهبرى امام خمينى (ره) است، در دست نيست. (6)

ا. چشم اندازى به حكومت مهدى (ع) نجم الدين طبسى، ص 58.

2. بحا رالانوارج 1 5 ص 87 ا ثبات الهداة ج 3، ص 599 کشف الغمه، ج 3 ص268.

3. عقد الدرر، ص 29 1 ينابيع المودة، ص 1 49 بحارالانوار ج 51، ص 84.

4. بحارالانوار ج 2 5ص43 2 غيبة نعمانى ص 373.

5. بحارالا نوار ج 52، ص 243.

6. برترين هاى فرهنگ مهدويت در مطبوعات، ص 248.

يمانى

شخصى است كه در آخر الزمان خروج مى كند. در اخبار آخرالزمان و علائم ظهور حضرت مهدى(ع) مكرر از آن نام برده شده است و در روايت منقول از امام باقر(ع) خطاب به شيعه چنين آمده كه: سفيانى و خراسانى و يمانى همزمان خروج مى كنند و پرچم او در ميان پرچم هايى باشدكه در آن زمان برافراشته مى گردد. وى بيش از همه به راه حق هدايت مى كند، زيرا وى به يار شما )بقية الله( دعوت مى نمايد و چون خروج كند، بر هر مسلمانى است كه به وى بپيوندد و بركسى جائز نباشد، از فرمان او سر بتابد و هركس از اطاعت وى سرپيچى كند، اهل

دوزخ است؟ چه او مردم را به راه حق و صراط مستقيم مى خواند (1)

در بخش نشانه هاى ظهور، خروج يمانى از روشن ترين علائم است كه بيش از چهارده ماه فاصله با ظهور آن حضرت نخواهد داشت (2) ودر حديثى آمده است: يمانى از شيعيان ا ميرالمؤمنين(ع) ا ست (3)

1. سفينة البحار به نقل از معارف و معاريف ج10 ص 617.

2. روزگار رهايي ج2 ص 1023

3. غيبة نعمانى ص 63 1 بحا رالانوار ج52 ص 75.

خروج يمني

خروج يمنى از نشانه هاى حتمى ظهور است .(1)درباره انقلاب وقيام يمنى روايات بسيارى وارد شده است. امام صادق(ع) فرمودند:خروج اين سه تن، خراسانى، سفيانى ويمنى در يك سال ويك ماه ويك روز اتفاق مى افتد ودرفش يمنى از همه هدايت كننده تر است، زيراكه دعوت به حق مى كند.(2)

روايات مى گويد: يمنى در پى نبرد سفيانى با وى وارد عراق مى شود. نيروهاى يمنى و ايرانى جهت رويارويى با سفيانى وارد عمل مى شوند واز روايات چنين ظاهر مى شود كه نقش نيروهاى يمن در نبرد سفيانى نقش پشتيبانى از نيروهاى ايرانى است، زيرا از لحن اخبار چنين فهميده مى شودكه طرف درگير با سفيانى، مردم مشرق زمين يعنى ياران خراسانى وشعيب هستند، وگويا يمنى ها پس از يارى رساندنِ به آنان به يمن باز مى گردند. اما در منطقه خليج، علاوه بر حجاز يمنى ها نقش اساسى خواهند داشت، گر چه روايات، آن را خاطر نشان نساخته اند ولى به طور طبيعى با توجه به روند حوادث ظهور وجغرافياى منطقه، بايستى فرمانروايى يمن و حجاز وكشورهاى حوزه خليج در دست نيروهاى يمن، پيرو حضرت مهدى(ع) قرا ر گيرد.

اخبار مؤيد اين است كه انقلاب يمنى به نهضت ظهور امام(ع) نزديك تر است تا انقلاب زمينه ساز ايرانيان، حتى اگر فرض كنيم يمنى قبل از سفيانى قيام مى كند يا آن كه يمنى ديگرى زمينه ساز يمنى موعود مى باشد. در پاره اى روايات سخن از درفش يمنى به ميان آمده كه از همه درفش ها هدايت كننده تر است زيرا كه دعوت به حق مى كند. (3) احتمالات بسيارى درباره هدايت كننده تر بودن درفش يمنى داده اند، اما پسنديده اين است كه درفش يمنى اگر هدايت گرى بيشترى دارد به اين دليل است كه مستقيما از رهنمودهاى حضرت مهدى(ع) برخوردار مى گردد. همچنين يمنى به ديدار حضرتش نائل مى شود وكسب شناخت ورهنمود مى كند. مؤيد اين امر هم روايات مربوط به انقلاب يمنى هاست كه رهبر انقلاب يمن، يعنى شخص يمنى را مى ستايد وبا اين عبارات توصيف مى نمايد: به سوى حق هدايت مى كند و شما را به سوى صاحبتان مى خواند واين كه براى هيچ مسلمانى سرپيچى از آن جايز نيست وكسى كه چنين كند اهل آتش خواهد بود، اما انقلاب زمينه ساز ايرانيان، در روايات آن بيش از ستايش رهبران آن، ستايش از عموم گرديده است. (4)

1. منتخب الاثرص 452.

2. بحا رالانوار ج 52ص 210.

3. بحارا لانوار ج 52 ص 210

4. عصر ظهور كوراني ص 161.

خروج سفياني

يكى از نشانه هاى قطعى ظهور است. سفيانى، عنصر بى بند وبار، آلوده وپرده در اموى نسب واموى نژاد است كه در سوريه انقلاب مى كند وانقلابش نيز، پس از غلبه بر دوگروه مخالف خويش، به ظاهر پيروز مى گردد و آن ده خط مخالف راكه رهبرى يكى را مردى سرخ رو و ديگرى را مردى "ابرص " به عهده دارد، در هم مى كوبد. فضاى سياسى و اجتماعى براى او آماده مى شود و او بر منطقه وسيعى كه شامل: دمشق، حمص، حلب، اردن، فلسطين و اسرائيل كنونى است، مسلط مى گردد ويهوديان و عناصر تبهكار و حق ستيز، كودكان پرورشگاهى وكنار خيابانى از او پيروى مى كنند و همه اين تحولات ظرف شش ماه صورت مى پذيرد .

پس از استقرار قدرت وسيطره سفيانى در سوريه ومنطقه وسيعى كه نام برده شد، سپاه گرانى مرکب از 142 هزار نفر سازماندهى مى كند وبخشى از آن را به منظور فتح عراق وبخشى ديگر را به سوى حجاز ومدينه منوره، گسيل مى دارد. سپاه 12 هزار نفرى او به سوى مدينه مى رود تا حضرت مهدى (ع) آن اصلاحگر بزرگ جهانى را كه خبر ظهورش پخش گرديده، دستگير نمايد. آنان سه روز در مدينه توقف مى كنند ودر آن جا دست به چپاول وجنايت مى زنند وپس از آن، بخش مهم آن 12 هزار نفر، مدينه را به منظور دستيابى به امام مهدى (ع) به قصد مکه ترك مى كنند، چرا كه اطلاع مى يابندكه آن اصلاحگر بزرگ، از مدينه به مکه رفته است.

اين سپاه تجاوزكار در راه مکه، به بيابانى مى رسند ودر آن جا، زمين به امر خدا همه آنان را مى بلعد و جز دو نفر باقى نمى ماند، يكى از آن دو به سوى حضرت مهدى (ع) مى رود تا بشارت نابودى دشمنان حق وعدالت را بدهد وديگرى به سوى سفيانى مى رود تا سرنوشت شوم ستونى از سپاه تجاوزكار او را گزارش كند. اما سپاه تجاوزكارى كه از سوى سفيانى به عراق گسيل مى گردد، در منطقه اى از اطراف نجف كه روحاء نام دارد پياده مى شود وده ها هزار نفر از آنان براى اشغال نجف وكوفه حركت مى كنند.

روز عيدى از اعياد اسلامى، تجاوز خويش را به اين دو شهر آغاز مى كنند وسر راه خود با ستونى از مدافعان كه از بغداد مى رسد درگير مى شوند و ميان اين ده ها هزار مدافع عراقى و سپاه سفيانى، جنگ وحشتناكى جريان مى يابد كه البته سپاه سفيانى پيروز مى شود وكوفه را به اشغال خود در مى آورد ودر آن جا سخت به كشتار وسيع غير نظاميان، جارى ساختن سيلاب خون از بيگناهان، برپا ساختن چوبه هاى بى شمار دار وبه اسارت بردن زنان ودختران، دست مى زند.مردى براى دفاع ازكوفه وحقوق مردم آن بپا مى خيزد وانقلابى به راه مى اندازد، امَا كشته مى شود.

سرانجام اين بخش از سپاه سفيانى به سوى شام برمى گردد، اما گروهى ازكوفه وگروهى به فرماندهى سيد هاشمى وگروهى به فرماندهى قهرمان پرواپيشه "يمنى "، سپاه 100 هزار نفرى سفيانى را تعقيب مى كنند وطي جنگ خونين ميان راه عراق وشام همه را درهم مى كوبند و انبوهى اسير و غنايم جنگى، بدست مى آورند .

اما سرانجامِ شوم سفيانى و جنبش ارتجاعى او، بدين گونه پايان مى پذيرد كه: حضرت مهدى(ع) آن اصلاحگر زمين وزمان پس از ظهور خويش، از مکه به تدريج به كوفه مى رسد وپس از استقرار عدالت در حجاز و عراق ودمشق، قلمرو سيطره ظالمانه سفيانى را هدف قرار مى دهد. در حركت اصلاحى امام به سوى شام، انبوهى از حق طلبان به او مى پيوندند وسفيانى نيز در رمله ، شمال شرقى فلسطين و قدس براى شرارت آماده مى شود.لحظات رويارويى دو سپاه حق و باطل و عدل و بيداد، فرا مى رسد، گروه هايى از سپاه سفيانى، قرارگاه خويش را رها كرده وبه لشكر حق مى پيوندند وگروهى نيز به سپاه سفيانى ملحق مى شوند. شرايط براى يك پيكار بزرگ وسرنوشت ساز آماده مى شود.

سفيانى با دريافت گزارش رسيدن نيروى حق و آمدن اصلاحگر بزرگ امام مهدى(ع)از عراق به شام وفلسطين، خود را با همه قدرت و امكانات آماده رويا رويى وديدار مى كند و بنا به روايتى از امام باقر(ع) مى گويد:

"اخرجوا الي ابن عمى

يعنى: عموزاده ام را نزد من بياوريد. (1) پس از آنكه روياروى هم قرار مى گيرند وامام مهدى(ع) سفيانى را براى گفتگو به حضور مى پذيرد و آن گفتگو به بيعت سفيانى با حضرت مهدى وبا ايمان به او وحركت عظيم وعميق و آسمانى او مى انجامد، سفيانى از قرارگاه حضرت مهدى(ع) به سوى سپاه خويش باز مى گردد كه سران سپاهش مى پرسند: چه كردى؟ پاسخ مى دهد: "من در برابر منطق پولادين وموضع بحق حضرت مهدى(ع)،اسلام او را پذيرفتم وبه راه و رسم اوگردن نهادم و با او دست بيعت دادم وازگذشته سياه خويش، ندامت كردم سران سپاه او مى گويند:زشت باد رأى تو در شرايطى كه خليفه اى بلا مانع وپراقتدار به سوى امام مهدى(ع) رفتى، اينك بر خط اطاعت اوگردن نهاده، بازگشته اى؟ سفيانى از پيمان خويش دست كشيده وبيعت خويش با حجت خدا وخليفه راستين او را مى شكند وبه تشويق سران سپاه تجاوزكار خود، براى پيكار با حق و عدالت آماده مى شود 0

سحرگاه يكى از روزها، پيكار نهايى حق وباطل آغاز مى گردد و خداوند پس از نبردى خونبار ميان دو سپاه عدل وظلم، حجت خدا وياران حق گراى او را پيروزى كامل مى بخشد و آنان، سپاه حق ستيز سفيانى را به طوركامل نابود مى سازند. (2)

طبق روايت ديگرى، سفيانى از سرنوشت شوم وتكان دهنده سپاه خويش كه در راه مکه به زمين فرو مى رود وزمين به فرمان خدا آن ها را مى بلعد درس عبرت گرفته و مى كوشد تا فرمان امام مهدى(ع) راگردن نهد. به همين جهت بيعت مى كند، اما پس ازاندك زمانى بيعت خويش را مى شكند و سركشى مى كند وپس از نبردى خونين به اسارت درمى آيد و نابود مى گردد. (3)

به روايت ديگرى، پس از دستگيرى به دستور حضرت مهدى(ع) در دروازه بيت المقدس كشته مى شود.(4)

1. به اعتبار اينكه از نسل بنو اميه است و آنان خود را پسرعموهاى بنى هاشم مى پندارند.

2. بحار الانوار ج 52 ص 388 معجم احايث الامام المهدى(ع) ج 3 ص 6 31.

3. عقد الدررص 33 1 معجم احاديث، الامام المهدى(ع) ج 1 ص 5 0 5.

4. عقد الدور ص 85 معجم احاديث الامام المهدى(ع)ج 3 ص 313.

نشانه هاى حتمى ظهور

نشانه هايى كه در آستانه ظهور حضرت مهدى (ع)تحقق خواهد يافت، پنج نشانه است كه به آن ها علائم حتمى مى گويند.زيرا در مورد آن ها احتمال بداء نيست و به طور يقين و جزم واقع شدنى است. اين علائم پنج گانه حتمى در روايات و اخبار از زبان حضرات ائمه معصومين (ع)به ويژه امام على، امام صادق و امام باقر(ع) مطرح شده است.

امام صادق (ع) مى فرمايد: پنج نشانه قبل از ظهور قائم مى باشد:1. صيحه آسمانى 2. خروج يمانى 3. خسف در سرزمين بيداء4. خروج سفيانى 5. قتل نفس زكيه(1)

ا.منتخب الاثرص 452.

صيحه آسمانى

منظور از صيحه آسمانى، ظاهراً صدايى است كه در آستانه ظهور حضرت مهدى (ع) از آسمان شنيده مى شود(1)و همه مردم آن را مى شنوند.در روايات، تعبيرهاى نداء و"فزعة" و "صوت " نيز به كار رفته كه ظاهر آن ها نشان مى دهدكه هر يك از آن ها نشانه جداگانه اى است كه پيش از ظهور واقع مى شود (2) لكن به نظر مى رسدكه اين ها تعبيرهايى گوناگون ازيك حادثه ويا دست كم، اشكال گوناگون يك حادثه باشند. مراد از همه آن ها، بلند شدن صدايى در آسمان است. ولى به اعتبار اين كه صداى عظيم، بيدار باشى است كه همه را متوجه خود مى كند ونيز موجب وحشت عمومى و ايجاد دلهره و اضطراب مى گردد، به آن صيحه، فزعة، صوت و نداء كه هر يك بيانگر ويژگى از آن حادثه اند، اطلاق شده است.اين احتمال هم وجود داردكه آن ما سه حادثه جداى از هم باشدكه در يك زمان رخ نمى دهند، بلكه ابتدا صدايى عظيم همه را متوجه خود مى كند صيحه به دنبال آن صدايى هولناك، مردم را به وحشت مى اندارد فزعه و آن گاه صدايى از آسمان شنيده مى شودكه مردم را به سوى مهدى (ع) فرا مى خواند نداء(3)

امام باقر(ع) مى فرمايد:نداكننده اى از آسمان نام قائم را ندا مى كند، پس هركس در شرق و غرب است، آن را مى شنود.از وحشت اين صدا، خوابيده ها بيدار، ايستادگان نشسته ونشستگان بر دو پاى خويش مى ايستند.رحمت خدا بركسى كه از اين صدا عبرت بگيرد و نداى وى را اجابت كند؟ زيرا صداى نخست، صداى جبرئيل روح الامين است .آن گاه مى فرمايد: اين صدا در شب جمعه 23 ماه رمضان خواهد بود. در اين هيچ شك نكنيد وبشنويد و فرمان بريد. در آخر روز، شيطان فرياد مى زندكه فلانى مظلومانه كشته شد تا مردم را بفريبد وبه شك اندارد. (4)

البته روايات ديگرى نيز به همين مضمون وجود دارد. از مجموع روايات مى توان استفاده كرد: 01 صيحه از نشانه هاى حتمى ظهور است، 2.اين صدا از آسمان شنيده مى شود، به گونه اى كه همه مردم زمين از شرق و غرب آن را مى شنوند، 3. محتواى اين پيام آسمانى، دعوت به حق رحمايت وبيعت با مهدى (ع) است....هم زمان با آن ياكمى پس از آن،در روى زمين نيز صدايى شنيده مى شود.ندا دهنده شيطان است كه مردم را به گمراهى فرا مى خواند. جبرئيل، مردم را به حق فرا مى خواند. (5)

مطلب ديگر اين كه در برخى روايات، سخن از "نداء"دركناركعبه به ميان آمده است.امام صادق (ع) مى فرمايد: گويا مى بينيم كه حضرت قائم (ع) در روز شنبه عاشورا، هنگام ظهر، بين ركن ومقام، دركناركعبه ايستاده است ودر پيش او، جبرئيل صدا مى زند: بيعت براى خداست ...(6)

گويا اين ندا غير از نداى آسمانى وصيحه است كه به عنوان نشانه ظهور بيان شده، زيرا اين ندا در زمين وپس از ظهور است و ندا در آسمان و در آغاز روز صورت مى گيرد. ولى احتمال هم داردكه همان صداى آسماني، توسط سخنگوى حق، جبرئيل، اركناركعبه بلند شود و در تمام جهان شنيده شود. (7) از امام صادق (ع)درباره نداى آسماني پرسيدند، فرمود: هر جامعه و مردمى به زبان و فرهنگ خود، آن نداى آسماني را مى شنود.(8)

ا. منهاج الدموع ص 93.

2.وافي ج2 ص 443.

3. غيبة نعمانى ص 257.

4. همان ص،254.

5. برترين هاى فرهنگ مهدويت در مطبوعات ص 230.

6. غيبة طوسى، ص 453 منتخب الاثرص 464.

7. برترين هاى فرهنگ مهدويت در مطبوعات ص 233.

8. غيبة طوسى ص 266 بحارالانوارج 52 ص 288

خسف بيداء

خسف به معناى فرو رفتن وپنهان شدن است (1) و"بيداء" نام سرزمينى است ميان مكه ومدينه. ظاهرا منظور از خسف بيداء آن است كه سفيانى، با لشكرى عظيم به قصد جنگ با مهدى(ع) عازم مكه مى شود، در ميان مكه ومدينه ودر محلى كه به سرزمين "بيداء" معروف است، به گونه معجزه به امر خداوند در دل زمين فرو مى روند (2 ) اين حادثه از نشانه هاى حتمى ظهور بيان شده است.

حضرت على(ع) مى فرمايند: مردى از خاندان من، در سرزمين حرم قيام مى كند، چون خبر ظهور وى به سفيانى مى رسد، وى سپاهى از لشكريان خود را براى جنگ به سوى او مى فرستد، ولى سپاه مهدى آنان را شكست مى دهد، آن گاه خود سفيانى با لشكريان همراه، به جنگ وى مى روند و چون از سرزمين بيداء مى گذرند، در زمين فرو مى روند و جز يك نفر، كه خبر آنان را مى آورد، همگى مى شوند. (3) گر چه حادثه خسف در منطقه بيداء و در مورد لشكر سفيانى واقع مى شود، ولى در برخى روايات، غير از خسف در بيداء، از خسف در مشرق وخسف در مغرب نيز ياد شده است، (4) واين نشانِ آن است كه در ساير نقاط زمين نيز چنين حوادثى رخ مى دهد و به امر خداوند، دشمنان مهدى(ع) بدين وسيله نابود مى گردند.(5)

1. لسان العرب، ج 9، ص67

2. غيبة نعمانى ص 252.

3. تاريخ غ?بت كبرى، ص 521.

4. وافى، ج 2 ص 443 منتخب الاثرص 442.

5.برترين هاى فرهنگ مهدويت در مطبوعات، ص 224.

نوشته شده در شنبه بیست و سوم تیر 1386ساعت 10:18 توسط محسن احمدپور |

نشانه هاي ظهور 1

عاق والدين

از جمله گرفتارى هاى مردم آخرالزمان، عاق والدين شدن است. فرزندان به سبب بى حرمتى بر پدر و مادر و سبك شمردن حق آنان، دچار نفرين پدر و مادر مى شوند (1) و روايات، عاق والدين را به سبب همكارى مردم دركارهاى ناشايست، دورى جستن از احكام مذهبى، دوست

داشتن همديگر به جهت دروغ و قهركردن از يكديگر به جهت راستگويى مى دانند(2) امام صادق (ع) در اوضاع اهل آخرالزمان مى فرمايد... عاق والدين شدن علنى شده، پدر و مادر در پيش فرزندان خوار شمرده مى شوند و از ديدگاه فرزند، پست تر از هر فرد ديگر به شمار مى آيند.....و چنين زمانى از خشم خدا بترس و از خداى تبارك و تعالى نجات بطلب. (3)

1.بحارالانوار ج 52، ص 259 منتخب الاثر ص 431.

2.منتخب الاثرص 437 الزام الناصب ص 82 1 نهج الفصاحه ج2 ص 9 51.

3.بحارالانوار ج 52 ص 256 و300الزام الناصب ص 83 1 منتخب الاثرص 425.
زمامداران آخر الزمان

در وصف زمامداران آخرالزمان،نكات قابل تأملى در روايات آمده است. رسول خدا(ص) مى فرمايد: دو صنف از امت من هستندكه اگر آن ها اصلاح شوند مردمان اصلاح مى شوند، و اگر آن ها فاسد باشند مردمان فاسد مى شوند: آن ها دانشمندان وزمامداران هستند. (1)

عباراتى كه در روايات درباره زمامداران آخرالزمان آمده، چنين است:بلاى سختى از ناحيه زمامداران بر امت من وارد مى شود(2) زمامداران شما، بدترين شما هستند (3)زمامداران شما، ستم پيشه اند (4) زمامداران براى آزمندى خويش، خائنان را برسركار مى آورند. (5)

در باب زمامدارى در آخرالزمان نيز آمده كه: زمامدارىِ چند ساله از بين مى رود و زمامدارى چند ماهه و چند روزه معمول مى گردد. (6)

1.غيبة طوسى ص 277.

2.بحار الا نوار ج 52، ص 220 الزام الناصب، ص 185.

3.كشف الغمه ج 3، ص273

4.نهج الفصاحه ج 2 ص 393 تحف العقول ص 42.

5.بشارة الاسلام ص 28 و 31.

6.غيبة طوسى، ص 271 بحار الانوارج 52، ص 210

ربا

در اخبار آخرالزمان آمده است: درآن زمان ربا شايع مى شود.(1)زمانى پيش مى آيد كه احدى يافت نمى شود جز اين كه به ربا آلوده مى گردد، اگر مستقيما هم ربا نخورد، گَرد ربا به او مى رسد. (2) هيچ قومى نيست كه ربا در ميان آن ها شايع شود، جز اين كه دچار غفلت و بى خبرى مى شوند. (3) درآن زمان ربا را به نام داد و ستد، حلال مى پندارند. (4)

1.بشارة الا سلام ص 026

2. نهج الفصاحه ج 2 ص 500

3. نهج الفصاحه ج 2 ص 577 الزام الناصب ص 82 1

4. روزگار رهايي ج 2 ص 707.

پيش از ظهور حضرت، ستمگران بر جهان فرمانروايى مى كنند و بيم وترس غالبا از حكومت آنان سرچشمه مى گيرد . رسول خدا(ص) مى فرمايند: زمين از ستم وبيداد پر مى شود، تا جايى كه در هر خانه اى ترس و جنگ وارد مى گردد. (1) امام باقر(ع) نيز مى فرمايند: حضرت قائم قيام نمى كند مگر در دورانى پر از بيم وهراس . (2)

واما امدادهاى الهى گاهى در قدرتى است كه خداوند به حضرت داده است وبا انجام كراماتى، حضرت مشكلات را از سر راه برمي دارد ويا به وسيله رعب وترسى است كه خداوند در دل دشمن ايجاد مى كند. در روايات، ترس به عنوان يكى از سه لشكرى كه حضرت را يارى مى رساند ذكر شده است. امام صادق (ع) مى فرمايند: خداوند، حضرت قائم را با سه لشكر يارى مى دهد، فرشتگان، مؤمنان و ترس. (3)

امام باقر(ع) نيز مى فرمايند: ترس ورعب در پشاپيش حضرت مهدى (ع) به فاصله يك ماه وازپشت سر نيز به فاصله يك ماه واز سمت راست به فاصله يك ماه واز سمت چپ نيز به فاصله يك ماه در حركت است. (4)

از اين روايات استفاده مى شودكه وقتى حضرت جايى را قصدكند، دشمن پيشاپيش دچار ترس و وحشت شده، توان رويارويى در برابر سپاهيان حضرت را از دست مى دهد.

1.کنز العمال ج14, ص 584

2.امالي ج 2 ص 156 , بحار الانوار ج 52 ص 23

3.بحار الانوار ج 52ص 356

4.همان ص 361
انكار حضرت

روايات فراوانى دلالت مي كند بر آن كه قبل از ظهور حضرت، بيشتر مردم مسلمان از دين حق بر مي گردند بيشتر قائلين به حضرت و معتقدين به امامت و عصمت آن بزرگوار،اعتقاد خود را از دست داده و وجود آن حضرت را انكار مي كنند. امام جواد(ع) فرمودند:... او داراى غيبتى است كه روزهاى زياد و مدتى دراز به طول مى انجامد. پس مخلصان در انتظار ظهورش به سر مى برند و اهل ترديد انكارش مي كنند و منكران، ياد او را به استهزاء مي گيرند.(1)

امام صادق(ع) نيز فرمودند: و اما در غيبت عيسى(ع) به درستى كه يهوديان و مسيحيان هم داستان شدند بر اين كه اوكشته شده، ولى خداوند عزوجل آنان را تكذيب نمود و فرمود: و او را نكشتند و به دار نياويختند ولى مطلب ير آنان مشتبه شد. غيبت حضرت قائم(ع) نيز همين گونه است كه سرانجام، اين امت آن را انكار مى ورزند در اثر طولانى شدن آن، بعضى از هدايت نيافتگان قائل مى شوند كه آن حضرت اصلا متولد نشده و برخى ديگر خواهندگفت كه او متولد شد و از دنيا رفت وگروهى كافر مى شوند، به خاطر اين كه مي گويند يازدهمين نفر از ما، بدون فرزند بوده وكسانى ديگر سركش خواهند شد به خاطر اين اعتقادكه امامت را به سيزده نفر و بيشتر سرايت دهند و بعضى هم خداوند عزوجل را عصيان و نافرمانى مي كنند، به اينكه مي گويند روح امام قائم(ع) در پيكر شخص ديگرى وارد شده و سخن مي گويد. (2)

در بخشى از روايات نيز آمده كه مردمانى، حضرت را پس از ظهور انكار مي كنند، زيرا او به صورت جوان باز مي گردد، در حالى كه آن ها او را پير خيال مي كردند.(3 ) و در روايتى آمده است كه مردم مي گويند: چگونه ممكن است اين او باشد، او بايد قرن ها پيش، استخوان هايش پوسيده باشد. (4)

در روايات، ازكسى كه حضرت مهدي (ع)راانكاركند، به كافر تعبير شده است. در حديثى از امام كاظم(ع) آمده است هركس يكى از امامان زنده را انكاركند، امامان قبلى را نيز انكار نموده است، (5) ونيز آمده است كه: هركس به همه امامان اعتراف كند، ولى حضرت مهدى(ع) را انكاركند، مانند كسى است كه به همه پيامبران اعتراف كند، ولى حضرت محمد(ص) را انكار نمايد.(6)امام حسن عسكرى(ع) نيز فرمود:اطاعت آخر ما، اطاعت اول ما، وانكار آخر ما، چون انكار اول ماست. (7) با وجود اين روايات، انكار حضرت مهدى(ع) انكار همه امامان وتكذيب رسول اكرم(ص) است .

ا. كمال الدين ج 2ص 378 .

2. بحارالانوار ج 51 ص 0 22.

3. ينابيع الموده ج 3، ص 67 ا منتخب الأثر ص 285.

4. بحار الانوار، ج 1 5، ص 48 1 و 225 غيبة طوس، ص 26 منتخب الأثرص 276

5. منتخب الاثر ص149 الزام الناصب ص 59 ينابيع المودة ج 3 ص 108و 162

6. غيبة النعماني ص 63 اصول کافي ج 1ص 313

7. بحار الانوار ج 51 ص 143 کشف الغمه ج 3 ص 313
فراگير شدن ظلم

فراگير شدن ظلم و ستم،از نشانه هاى معروف ظهور حضرت مهدى (ع)به شمار آمده است.

اين نشانه در روايات بسيارى به چشم مى خورد. در روايتى آمده است: خداوند به وسيله ظهور مهدى (ع)زمين را پراز عدل و داد مى سازد، پس از آن كه از ظلم و ستم پر شده باشد(1)

يااز حضرت مهدى (ع)نقل شده: "نشانه آشكارشدن من، زياد شدن هرج و مرج و فتنه ها و آشوب هاست. (2) گاهى نيز زياد شدن گناهان و مفاسد اخلاقى و اجتماعى در ميان مسلمانان، به عنوان نشانه هاى نزديك شدن ظهور پيش گويى شده است. علامه مجلسى ره در باب نشانه هاى ظهور، روايتى رااز امام صادق (ع)آورده كه در آن بيشاز يكصد نوع گناه و انحراف اخلاقى، اجتماعى، اعتقادى و فرهنگى كه در دوران غيبت، دامن گير جوامع اسلامى مى شود، پيش گويى شده است از جمله: رشوه خوارى، قمار بازى، شراب خوارى، زيادشدن زنا، لواط، قطح صله رحم، سنگ دل شدن مردمان، اهتمام مردم تنها به شهوت و شكم،از ميان رفتن شرم، نپرداختن زكات و خمس، كم فروشى، بى اعتنايى به اوقات نماز، آراستن مساجد به زيورآلات ، گزاردن حج به انگيزه هاى مادى و براى غير خدا، رعايت نكردن احترام بزرگترها، پيروى از ثروتمندان، صرف كردن سرمايه هاى عظيم در فساد و ابتذال و بى دينى، چاپلوسى و تملق گوي، نا امنى راه ها، به اسارت رفتن مسلمانان، افزايش مرگهاى ناگهانى، نداشتن دادرس و پناه، نا اميدى جهانيان از نجات و 000 زياد شدن اين فسادها و آلودگى ها در ميان مردم، در واقع نوعى از فراگير شدن ظلم و جور روى زمين است.

فراگير شدن يعنى به گونه اى كه بدى ها بر خوبى ها و ضد ارزش ها بر ارزش ها غلبه مى يابد و شعله آتش فتنه، دامن همه را مى گيرد و جامعه انسانى در باتلاق فساد فرو مى رود 0 البته گسترش حاكميت استكبار در روى زمين و در استضعاف و محروميت قرارگرفتن پيروان حق، كه براساسپيشگويى امامان (ع)در آستانه ظهورپيش خواهد آمد، نمود ديگرى از بى عدالتى و زياد شدن ظلم و جور است. شهيد مرتضى مطهرى ره روايتى رااز شيخ صدوق ره مى آورد مبنى بر اينكه منظوراز فراگير شدن ظلم، آن است كه هر يك از شقى و سعيد، گروه حق و باطل، به نهايت كار خود مي رسند. ستمكاران و بدكاران، به نهايت درجه بدى و نابكارى مى رسند و لهيب آتش آنان همه را فرامى گيرد. در اين هنگام كه صالحان در مظلوميت و استضعاف به سر مى برند و همه راه هاى چاره بر آنان بسته مى شود، مهدى (ع)ظهور مى كند و دنيا را پراز عدل و داد مى نمايد (3)

1. بحا رالانوار ج51، ص 320.

2.بحار الانوار ج 052 ص256.

3. قيام وانقلاب مهدى، ص 66 0
معنوييت پيش از ظهور

سست شدن بنيان خانواده، خويشاوندى، دوستى و سردى عواطف انسانى و بى مهرى از ويژگى هاى بارز آخرالزمان است. رسول گرامى اسلام (ص) وضعيت آن روزگار را از نظر عاطفى چنين بيان مى دارد: در آن روزگار، بزرگتران به زيردستان وكوچكتران رحم نمى كنند و قوى بر ضعيف ترحم نمى نمايد.در آن هنگام خداوند به او اذن قيام مى دهد. (1) نيز آن حضرت مى فرمايند: قيامت برپا نمى شود تا آن كه زمانى فرا رسدكه مردى از شدت فقر به اقوام و بستگان خود مراجعه كند و آن آنرا به خويشاوندى سوگند دهد تا بلكه به اوكمك كنند، ولى چيزى به او نمى دهند. همسايه از همسايه خودكمك مى طلبد و او را به حق همسايگى سوگند مى دهد، ولى همسايه كمكش نمى كند.(2)

در آن روزگار فساد و بى بند و بارى اخلاقى به طورگسترده اى گسترش مى يابد.محمد بن مسلم مى گويد: به امام باقر(ع) عرض كردم: اى فرزند رسول خدا قائم شما چه وقت ظهور خواهد كرد؟ امام فرمود:هنگامى كه مردها خود را شبيه زنان كنند و زنان شبيه مردان شوند.آنگاه كه مردان به مردان اكتفا كنند و زنان به زنان. (3)

1.بحارالانوارج 52 ص 380.

2.امالى ج 2، ص 271

3.كمال الدين ج 1 ص 1 33.

قطعى رحم

به معناى بريدن پيوند خويشاوندى است. اين امر در روايات، بسيار مورد نكوهش قرار گرفته و مذمت شده است .

در روايتى آمده است كه حضرت مهدى (ع) پس از ظهور، خطاب به مردم مى گويد:بياييد به سوى آن چه كه براى آن قطع رحم كرديد، خون ها ريختيد و مرتكب گناه شديد.آن گاه آن چنان عطاياى كلان به آن ها مى دهدكه هرگز در تاريخ بشرى سابقه نداشته است (1). پيامبر(ص) قطع رحم را از نشانه هاى اهل آخر الزمان معرفى مى كند ومى فرمايد: ... هنگامى كه پيوند خويشاوندى را قطع كنند، ثروت ها دردست اشرار قرار مي گيرد(2)

ا. منتخب الأثرص 430.

2.تحف العقول ص 43

زنان آخر الزمان

در روايات، ويژگى هاى مختلفى براى زنان آخر الزمان ذكر شده است، از جمله اين كه: زنانى هستندكه در نوع پوشش، گرايش به پوشش هاى مردانه پيدا مى كنند و اين مسلما ناشى از يك حالت روانى است كه اگر زنى بخواهد اطوار و حالت هاى مردانه داشته باشد، يكى از تجلياتش در نوع پوشش و لباسى است كه استفاده مى كند. به عبارت بهتر در آخر الزمان مرزهايى كه جدا كننده زن ومرد است عمدتاً برداشته شده ونوعى اختلاط فرهنگى وديگر ابعاد از جمله در پوشش بين زن و مرد مشاهده مى گردد.

خصوصيت دومى كه براى اين زنان ترسيم شده اين است كه اين ها علاوه بر پوشش ظاهرى، در همه مسايل ودر همه حالت ها زنانى هستند كه مى خواهند ژست مردانه بگيرند لذا در روايت داريم كه پيامبر اكرم (ص) فرمودند: لعن الله المترجلا من النساء خدا لعنت كند آن گروه زنانى راكه سعى مى كنند، حالت هاى مردانه به خود بگيرند.

مشخصه اى ديگرى كه براى زنان آخر الزمان ذكر شده اين است كه همانند مردان در بين آن ها نوعى خود مشغولى پيش مى آيد وعمدتاً يكى از آسيب هاى جدى زنان آخر الزمان اين است كه تلاش مى كنندكه نظر زنان ديگر را به خودشان جلب كنند. در روايات داريم كه يتسمن النساء للنساء يعنى زنان به جاى اينكه براى شوهر مشروع خود آرايش كنند و آراستگى خاص براى او داشته باشند، همت شان اين است كه هم جنسان خود را به سمت خويش جذب وجلب كنند. مطلب بعدى اين است كه نوعِ فريبايى خاصى در اين طايفه و حالت هاى آن ها ديده خواهد شد به قدرى كه قبله مردان مى شوند.اينكه قبله شدن زنان به چه معنا است، شايد معانى گوناگونى داشته باشد. يكى از احتمالات اين است كه قبله شدن زن براى مرد به اين معنا است كه مرد در برابر زن كرنش و محل فروتنى وتواضع مرد قرارگيرد. يا اينكه شايد به اين معنا باشد كه تمام همت مردان، زنان مى شود. به عبارت ديگر در اسلام داريم كه سعى كنيد اعمال تان را رو به قبله انجام دهيد، ممكن است در آخر الزمان براى مردان چنين اتفاق افتاده وتمام همت شان، زنان و رسيدن به تمنيات و خواسته هاى زنانشان باشد.

در روايت ديگرى آمده است كه گاهى زنان به مسايل سوء، گرفتار مى شوند و شرايط طورى مى شود كه اگر مردى بخواهد حفاظت وغيرتمندى براى حفظ ناموس خودش بروز بدهد،

مورد سرزنش قرار مى گيرد. معمولاً مردها دعوت به گسيختگى، بى غيرتى و بى حفاظتى در مورد ناموس خودشان مى شوند و از آن ها مى خواهند در اين جهت حساسيت هاى خودشان را تماماً از دست بدهند. (1)

ا.نشريه موعود شماره 32 ص15

رشوه

مالى كه شخص در مقابل عملى مى گيردكه از وظايف او است، يا براى ابطال حقى يا احقاق حقى آن را مى گيرد.

رشوه از محرمات شرع اسلام است و در نكوهش آن، آثار و اخبار بيش از حد و حصر آمده است. پيامبر(ص) فرموده است: خدا لعنت كند رشوه دهنده و رشوه گيرنده و واسطه بين اين دو را (1).. پيامبر(ص) فرمود:در آخر الزمان، معامله و داد و ستد با رشوه انجام مى شود و دين را ناديده مى گيرند و دنيا را ارج مى نهند. (2) و در اخبار آخر الزمان آمده است: درآن زمان ربا شايع مى شود وكارها با رشوه انجام مى يابد (3) و رشوه را به نام هديه حلال مى پندارند (4).

1.بحارالانوار، ج 2 ص62

2. بحارالانوار ج 6 ص 305.

3. بشارة الا سلام ص 026

4. روزگار رهايي ج 2 ص 707.

دين فروشى

يكى از علائم آخر الزمان اين است كه مردم از دين خارج مى شوند. روزى امام حسين (ع) نزد امير مؤمنان (ع) آمد. گروهى درگرداگرد حضرت (ع) نشسته بودند 0 ايشان به آنان فرمود:حسين پيشواى شماست رسول خدا او را سيد وسرور ناميده است. از نسل او مردى ظهور خواهدكردكه در اخلاق وچهره، شبيه من است. او دنيا را پر از عدل وداد مى كند، چنان كه پر از ستم و جور شده است . سؤال شد: اين قيام در چه زمانى خواهد بود؟ فرمود: افسوس هنگامى كه از دين خارج شويد(1) همچنين پيامبرگرامى اسلامى درباره اهميت دين دارى در آخر الزمان فرموده است:... گروهى دين خود را به بهاى ناچيز و متاع اندك مى فروشند. كسى كه در آن روز به دين خود چنگ زده وپاى بند است، همانندكسى است كه گلوله اى از آتش را در دست گرفته يا بوته اى از خار را در دست مى فشرد(2)

1.ملاحم ابن طاووس ص 144

2.مسند احمد ج 2 ص 390
حج در آخر الزمان

در حديث مفصلى از حضرت رسول اكرم (ص) درباره پيشگويى از اوضاع آخر الزمان نقل شده و مورد خطاب حضرت در آن جا، جناب سلمان فارسى است، آمده كه: اى مسلمان در آن زمان، توانگران امتم به هدف تفريح و خوش گذرانى، و طبقه متوسط به منظور تجارت، و فقرا براى خودنمايى حج مى كنند. (1)

ترديد در حضرت

روايات مختلفى درباره ترديد كنندگان در وجود حضرت آمده است .امام صادق (ع) فرمود: او امامى است كه در ولادتش شك و ترديد مى كنند. برخى مى گويند: به دنيا نيامده، برخى مى گويند: ديده به جهان گشوده، برخى مى گويند: چند سال پيش از وفات پدرش، چشم به جهان گشوده، جز اين كه خدا مى خواهد بندگان خود را بيازمايد، كه گروه باطل در آن زمان به شك و ترديد مى گرايند. (1) امام حسن عسكرى (ع) نيز فرمود: براى فرزندم غيبتى است كه مردم در آن دچار شك و ترديد مى شوند، به جزكسى كه خدا او را از لغزش و انحراف باز دارد.(2)

و امام صادق (ع) فرمود: هرگز در حق او ترديد به خود راه ندهيد، از صفحه دل هرگونه شك و ترديد را بزداييد. (3)

1.اصول كافى ج ا ص 337.

2. بحار الانوار ج51 ص 60 1 اعلام الورى ص 415 منتخب الاثرص 227.

3. روزگار رهايي ج ا ص 0501
امر به منكر

در احوال اهل آخرالزمان آمده است كه: به جاى امر به معروف، امر به منكر و نهى از معروف مي كنند. معروف را منكر خيال كرده، منكر را معروف مى پندارند.(1) كسى كه امر به معروف كند، خوار مى شود وكسى كه مرتكب گناه شود مورد ستايش قرار مي گيرد. (2) مردم در ترك امر به معروف و نهى از منكريكى شده اند و اعراض از دين فراگير شده و بى تقوايى ميان عالم و جاهل مشترك شده است .(3)

1.منتضب الاثر ص 426 الزم الناصب ص 180 تحف العقول، ص 41.

2.منتخب الاثرص 293 بحار الانوار، ج 52ص 256 و 264.

3.بحارالا نوار ج 52، ص 259

مفاسد آخرالزمان

مفاسدى كه در آستانه انقلاب حضرت مهدى (ع) فراگير مى شود، بسيار است. امام صادق (ع) در روايتى، نوع مفاسدى كه در آخر الزمان رايج مى شود و بعضى از آن ها جنبه اجتماعى وسياسى، و بعضى جنبه اخلاقى دارد را پيش بينى كرده است .حضرت مى فرمايد: 1.آنگاه كه ديدى حق مرده و اهل حق از ميان رفتند.

2.ستم همه جا را فراگرفته است .

3.قرآن فرسوده شده،و بدعت هايي از روى هوا و هوس در مفاهيم آن آمده است.

4.دين بى محتوا شده، همانند ظرفى كه آن را واژگون مى سازند.

5.اهل باطل بر اهل حق بزرگى مى جويند.

6.و ديدى كه شر آشكار است و از آن نهى نمى شود، و هركه كار زشت انجام دهد، معذورش مى دارند .

7.فسق آشكارگرديده و مردان به مردان وزنان به زنان اكتفاء مى كنند.

8.شخص مؤمن، سكوت اختياركرده و سخنش را نمى پذيرند.

9.شخص فاسق دروغ مى گويد، وكسى دروغ و افترايش را بر او باز نمى گرداند.

10.بچه كوچك، مرد بزرگ را خوار مي شمارد.

11.پيوند خويشاوندى بريده مى شود.

12.هركه را به كار بد بستايند، خوشحال مى گردد.

13.پسر بچه همان مى كندكه زن مى كند.

14.زنان با زنان تزويج مى نمايند.

15.مداحى و چاپلوسى فراوان شده است .

16.مرد، مال خود را در غير راه طاعت خدا خرج مى كند وكسى از او جلوگيرى نكند.

17.چون شخص مؤمنى را ببيند ازكوشش و تلاش او به خدا پناه برد.

18.همسايه، همسايه خود را اذيت مى كند و مانعى براى او در اين كار نباشد.

19.كافر خوشحال است، از آن چه در مؤمن مى بيند و شاد است از اين كه در روى زمين فساد وتباهى بيند.

20.آشكارا شراب بنوشند، و براى نوشيدنش گرد هم آيند، كسانى كه از خداى عزوجل نمى ترسند.

21.امر به معروف كننده خوار است.

22.فاسق در آن چه خدا دوست ندارد، نيرومند و ستوده است.

23.اهل قرآن و هركه آنان را دوست دارد، خوار است.

24.راه خير بسته شده و راه شر مورد توجه قرارگرفته است.

25.خانه كعبه تعطيل شده و دستور به ترك آن داده مى شود.

26.مرد به زبان مى گويد، آن چه راكه عمل به آن نمى كند.

27.مردان خود را براى استفاده مردان فربه مى كنند و زنان براى زنان.

28.زندگى مرد از پس او اداره مى گردد و زندگى زن از فرج او.

29.زنان مانند مردان براى خود انجمن ها ترتيب مى دهند.

30.در ميان فرزندان عباس كارهاى زنانگى آشكارگشته و خود را مانند زنان زينت مى كنند، همان طوركه زن براى جلب نظر شوهرش خود را آرايش مى كند.

31.به مردها پول مى دهندكه با آن ها يا زنانشان عمل نامشروع انجام دهند.

32.شخص متمول از شخص با ايمان عزيزتراست.

33.رباخوارى آشكار است و رباخوار مورد ملامت قرار نمى گيرد.

34.زنها به عمل زنا افتخار مى كنند.

35.زن براى نكاح مردان با شوهر خود همكارى مى كند.

36.بيشتر مردم و بهترين خانه ها آن باشد كه به زنان در هرزگى شان كمك مى كنند.

37.مؤمن به خاطر ايمانش غمناك و پست و خوار مى گردد.

38.بدعت و زنا آشكار مى گردد.

39.مردم به شهادت ناحق اعتماد مى كنند.

40.دستورات دينى طبق تمايلات اشخاص تفسير مى گردد.

41.حلال تحريم شود و حرام مجاز.

42.مردم چنان در ارتكاب گناه جرى شده اندكه منتظر رسيدن شب نيستند.

43.مؤمن نمى تواند كار بد را نكوهش كند، جز با قلب.

44.مال كلان در راه غضب الهى خرج مى شود.

45.زمامداران به كافران نزديك مى شوند و از نيكان دورى مى گزينند.

46.واليان در داورى رشوه مى گيرند.

47.پست هاى حساس دولتى به مزايده گذارده مى شود.

48.مردم با محارم خود نزديكى مى كنند.

49.به تهمت و سوء ظن مرد به قتل مى رسد.

50.مرد به مرد پيشنهاد عمل زشت مى كند و خود و اموالش را در اختيار او مى گذارد.

51.مرد به خاطر آميزش با زنان مورد سرزنش قرار مى گيرد که چرا با مردان آميزش نمى كند.

52.مرد ازكسب زنش از هرزگى نان مى خورد و آن را مى داند و به آن تن مى دهد.

53.زن بر مرد خود مسلط مى شود، وكارى راكه مرد نمى خواهد انجام مى دهد، و به شوهر خود خرجى مي دهد.

54.مرد، زن وكنيزش را براى زنا كرايه مى دهد و به خوراك و نوشيدنى پستى تن در مى دهد.

55.سوگندهاى به ناحق به نام خدا بسيار مى گردد.

56.قمار آشكار مى گردد.

57.شراب را بدون مانع علناً مى فروشند.

58.زنان مسلمان خود را در اختياركافران مى گذارند.

59.لهو و لعب آشكار مى گردد وكسى كه ازكنار آن عبور مى كند از آن جلوگيرى نمى كند و كسى جرأت جلوگيرى را ندارد.

60.مردم شريف را خوار مى كند، كسى كه مردم از تسلط و قدرتش ترس دارند.

61.نزديك ترين مردم به فرمانروايان كسى است كه به دشنامگويى ما خانواده ستايش شود.

62.هركس ما را دوست دارد، دروغگويش مى دانند و شهادت او را نمى پذيرند.

63.برگفتن حرف زور و ناحق مردم با همديگر رقابت مى كنند.

64.شنيدن قرآن بر مردم سنگين وگران مى آيد ودر عوض، شنيدن سخنان باطل بر مردم آسان است.

65.همسايه، همسايه راگرامى مى دارد از ترس زبانش.

66.حدود خدا تعطيل شده و در آن طبق دلخواه خود عمل مى كنند.

67.مساجد طلاكارى مى شود.

68.راستگوترين مردم پيش آن ها، مفتريان دروغگو مى باشند.

69.شر و سخن چينى آشكار مى گردد.

70.ستمكارى شيوع يافته.

71.غيبت را سخن نمكين مى شمارند و مردم همديگر را بدان مژده مى دهند.

72.براى غير خدا به حج و جهاد مى روند.

73.سلطان به خاطركافر، مؤمن را خوار مى كند.

74.خرابى و ويرانى بيش از عمرانى و آبادى است.

75.زندگى مرد ازكم فروشى اداره مى شود.

76.خونريزى را آسان مى شمارند.

77.مرد براى غرض دنيايى رياست مى طلبد و خود را به بدزبانى مشهور مى سازد تا از او بترسند وكارها را به او واگذاركنند.

78.نماز را سبك مى شمارند.

79.مرد مال بسيار دارد، ولى از وقتى كه آن را پيدا كرده زكات آن را نپرداخته است.

80.قبر مرده ها را مى شكافند و آن ها را مى آزارند وكفن هاى شان را مى فروشند.

81.آشوب بسيار مى شود.

82.مرد روز خود را به نشئه شراب به شب مى برد و شب را به مستى صبح مى كند.

83.با حيوانات عمل زشت انجام مى دهند.

84.حيوانات همديگر را مى درند.

85.مرد به مصلى مى رود، ولى چون بر مى گردد جامه در تن ندارد.

86.دل مردم سخت و چشمان شان خشك شده وياد خدا بر آنان سنگين مى آيد.

87.كسب هاى حرام شيوع يافت و بر سر آن رقابت مى كنند.

88.نماز خوان براى ريا و خود نمابى نماز مى خواند.

89.فقيه براى غير دين فقه مى آموزد و دنيا و رياست طلب مى كند.

90.مردم دوركسى را گرفته اند كه قدرت دارد.

91.هركس روزى حلال مى جويد، مورد سرزنش قرار مى گيرد و جوينده حرام، مورد ستايش وتعظيم است.

92.در مكه و مدينه كارهايى مى كنندكه خداوند دوست ندارد وكسى هم نيست كه مانع شود و هيچ كسى آن ها را از اين اعمال زشت باز نمى دارد.

93.آلات لهوو لعب حتى در مكه و مدينه آشكار مى گردد.

94.مرد سخن حق مى گويد و امر به معروف و نهى از منكر مى كند ديگران او را نصيحت مى كنند و مى گويند: اين كار برتو لازم نيست.

95.مردم به همديگر نگاه مى كنند و به مردم بدكار اقتداء مى نمايند.

96.راه خير به كلى خالى است وكسى از آن راه نمى رود.

97.مرده را به مسخره مى گيرند وكسى براى مرگ او غمگين نمى شود.

98.هر سال بدعت و شرارت بيشتر مى شود.

99.مردم و انجمن هاپيروى نمى كنند مگر از توانگران.

100.به فقير چيزى مى دهند، در حالى كه به او مى خندند و براى غير خدا به او ترحم مى نمايند.

101.نشانه هاى آسمانى پديد مى آيد، ولى كسى از آن هراس ندارد.

102.مردم در حضور جمع، همانند بهائم مرتكب اعمال جنسى مى شوند و ميچكس از ترس، كار زشت را انكار نمى كند.

103.مرد در غير اطاعت خدا زياد خرج مى كند، ولى در مورد اطاعت خدا ازكم هم دريغ مى ورزد.

104.آزار به پدر و مادر آشكار مى گردد و مقام آن ها را سبك مى شمارند و حال آن ها در پيش فرزند از همه بدتر باشد، و از اينكه به آن ها افترا زده شود، خوشحال مى شوند.

105.زنها بر حكومت غالب گشته و پست هاى حساس را قبضه مى كنند، وكارى پيش نمى رود، جز آن چه طبق دلخواه آنان باشد.

106.پسر به پدر خود افتراء مى زند و به پدر و مادر خود نفرين مى كند و از مرگشان خوشحال مى شود.

107.اگر روزى بر مردى بگذرد كه در آن روزگناهى بزرگ مرتكب نشده باشد، مانند هرزگى ياكم فروشى يا انجام كار حرام يا ميخوارگى، آن روز غمگين است و خيال مى كند كه روزش به هدر رفته و عمرش در آن روز بى خود تلف شده است .

108.سلطان مواد غذايى را احتكار مى كند.

109.حق خويشاوندان پيامبر خمس به ناحق تقسيم مى شود و بدان قمار بازى مى كنند و ميخوارگى مى نمايند.

110.با شراب مداوا مى كنند و بدان بهبودى مى جويند.

111.مردم در مورد ترك امر به معروف و نهى از منكر و بى عقيدگى يكسان مى شوند.

112.منافقان و اهل نفاق سر و صدايى دارند و اهل حق بى سر و صدا و خاموشند.

113.براى اذان گفتن و نماز خواندن مزد مى گيرند.

114.مسجدها پر است ازكسانى كه ترس از خدا ندارند و براى غيبت و خوردن گوشت اهل حق به مسجد مى آيند و در مساجد، از شراب مست كننده توصيف مى كنند.

115.شخص مست كه از خرد تهى گشته بر مردم پيشنمازى مى كند و به مستى او ايراد نمى گيرند و چون مست گردد، گراميش مى دارند.

116.هركه مال يتيمان را بخورد، شايستگى او را مى ستايند.

117.قضات به خلاف دستور خدا داورى مى كنند.

118.زمامداران از روى طمع خيانتكاران را امين خود مى سازند.

119.ميراث يتيمان را فرمانروايان به دست افراد بدكار و بى باك نسبت به خدا داده اند، از آن ها حق و حساب مى گيرند و جلوى آن ها را رها مى سازند تا هر چه مى خواهند انجام دهند.

120.بر فراز منبرها مردم را به پرهيزكارى دستور مى دهند، ولى خود گوينده به آن دستور عمل نمى كند.

121.وقت نمازها را سبك مى شمارند.

122.صدقه به وساطت ديگران به اهل آن مى دهند و به خاطر رضاى خدا نمى دهند، بلكه از روى درخواست مردم و اصرار آن ها مى پردازند.

123.تمام هَم و غم مردم شكم و عورت شان است.باكى ندارندكه چه بخورند و با چه آميزش كنند.

124.دنيا به آن ها روى آورده است.

125.نشانه هاى حق مندرس گشته است.

امام صادق (ع) پس از پيش بينى اين حوادث خطاب به راوى فرمود: در چنين موقعى مواظب خود باش. نجات خود را از خداوند بخواه فرج نزديك است و بدان كه مردم با اين نافرمانى ها مستحق عذابند. اگر عذاب بر آن ها فرود آمد و تو در ميان آن ها بودى، بايد به سوى رحمت حق بشتابى تا ازكيفرى كه آن ها به واسطة سرپيچى از فرمان خدا مى بينند، بيرون بيايى. بدان كه خداوند پاداش نيكوكاران را ضايع نمى گرداند و اِن رحمة الله قريب من المحسنين .(1)

ا.روضه كافى حديث 7، ص 36 و 42 بحارالانوار ج 52 ص 254-260

كسادى

از ويژگى هاى پيش از ظهور ذكر شده است . در حديثى امام صادق (ع) پس از قرائت آيه155 أم سوره مباركه بقره و نبلونکم بشي ء من الخوف والجوع ... فرمود: خداوند مؤمنان را به سبب ترس از پادشاهان بنى فلان در دوران پايانى حكومت شان مى آزمايد و مراد ازگرسنگى، گرانى قيمت هاست و منظور ازكمى دارايى ها، كسادى تجارت وكمبود درآمد است.(1)

1. كمال الدين ج 2 650 غيبة نعمانى ص 250.

فقيهان

عالمان و فقيهان، حافظان دين خدا در روى زمين اند و راهنمايى و ارشاد مردم در دست آنان است. آنان با تحمل زحمات، مسائل دينى را از منابع شرعى استخراج كرده، در دسترس مردم قرار مى دهند، ولى در آخر الزمان وضع دگرگون مى شود و عالمان روزگار بدترين عالمان خواهند بود رسول خدا(ص)دراين باره مى فرمايند: فقيهان آن روزگار، بدترين فقيهانى اند كه در زير آسمان به سر مى برند. فتنه و آشوب، از آنان آغاز مى شود و به آنان نيز باز مى گردد. (1)

ا.بحارالانوار ج 52، ص 190 ثواب الاعمال ص 1 30.

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 18:50 توسط محسن احمدپور |

شادمانی ظهور

شادمانى جهان از ظهور

از روايات فهميده مى شود كه قيام حضرت مهدى (ع) موجب خرسندى اهل زمين و آسمان و حتى مردگان مى شود رسول خدا(ص) مى فرمايند: همه اهل آسمان وزمين، پرندگان، حيوانات درنده وماهيان دريا، از ظهور حضرت مهدى (ع) شاد و خرسند مى شوند(1)حضرت على (ع) مى فرمايند: هنگامى كه حضرت مهدى (ع) ظهور مى كند، نام مباركش بر سرزبان ها خواهد بود ووجود مردم سرشار از عشق به مهدى است، به گونه اى كه جز نام او، هيچ نامى در ياد وزبان آنان نيست وبا درستى او روح خود را سيراب مى کنند (2)

حضرت رضا (3) درباره گشايش پس از ظهور مى فرمايند: در آن هنگام گشايشى بر مردم مى رسد، به طورى كه مردگان آرزوى زندگى دوباره مى كنند.(3)

امام صادق (ع) نيز درباره پس از ظهور حضرت مى فرمايند: هيچ مؤمنى در قبر نمى ماند، مگر آنكه آن شادى و سرور در قبرش وارد مى شود به گونه اى كه مردگان به ديدار يكديگر مى روند وظهور حضرتش را به همديگر تبريك مى گويند (4)

1.عقدالدرر ص 84 البيان ص 118.

2. الحاوي للفتاوي ، ج2 ص 168حقاق الحق، ج 13 ص 324.

3. غيبة طوسى ص 268.

4.اثبات الهداة ج3 ص530

آثار ظهور

اَثارى كه در روايات براى قيام موعود آَخر الزمان برشمرده شده است (1)

1.ثروتها به صورت مساوي تقسيم ميشود هنگامى كه به واسطه ظهور امام زمان (ع) دنيا پر از عدالت شود، ثروت هاى جهان به طور مساوى تقسيم خواهند شد چنان چه امام محمد باقر(ع) فرمودند: وقتى قائم ما اهل بيت قيام كند، ثروت را به طور مساوى تقسيم مي كند

2.عدالت را در ميان مردم پياده مى نمايد. (2)

3.رضايت و خشنودي همگاني است. رسول اكرم (ص) مى فرمايند: ساكنان آسمان، مردم زمين، پرندگان هوا، درندگان صحراها و ماهيان درياها همه و همه- از او خشنود خواهند شد. (3)

4.فقروبينوايي ريشه کن خواهد شد در پرتو عدالت حضرت بقية الله (ع)،عموم مردم بى نياز خواهند شد. چنان چه در حديث اَمده است: زمانى براى مردم پيش مى اَيدكه انسان صدقات از طلا را با خود برمى دارد تا ؛آَن ها را در راه خدا انفاق كند، ولى نيازمندى را پيدا نمي كند كه اين صدقه را قبول نمايد.

5. همه مردم در امنيت به سر خواهندبرد چنان چه اميرالمؤمنين (ع) مى فرمايند: دشمنى از دل ها زدوده مى شود درندگان و چهارپايان با يكديگر سازش مي كنند، يک زن طبقى بر سر گذارده از عراق تا شام (از شرق تا غرب) تنها سفر مي كند، همه جا قدم بر سرزمين سبز وخرم مي گذارد .

در حالى كه درند هاي او را نمى آزارد ودچار ترس و وحشت نمى شود.(4)

6. برکات آسماني نازل ميشود چنان چه در حديث اَمده است: زمين چيزى از بذرهاى خود را نگه نمى دارد، جز اينكه آن را بيرون مى فرستد و آَسمان چيزى از باران رحمتش را نگه نمى دارد جز اينكه سيل آسا بر بندگان خود فرو مى ريزد(5)

7.همگي در رفاه به سر مي برند رسول خدا(ص) فرمودند: امت من در زمان حضرت مهدى (ع) آَن چنان متنعم مى شوندكه هرگز چنين بهره مند نشد ه اند.(6)

8.زمين گنجهاي پنهان خود را آشکار مي کند پيامبر اكرم (ص) در اين زمينه مى فرمايد:در آن زمان چهارپايان در امان هستند و درندگان با هم سازش مي كنند. زمين پاره هاى جگرش گنج هاى پنهان و با ارزش خود را بيرون مى ريزد... پاره هاى جگر زمين ستون هايى از طلا و نقره است. (7)

9. دام هاو چهارپايان زياد ميشوند وچنان كه در روايتى ازپيامبر گرامى اسلام (ص) آَمده است: مهدى (ع) خارج مى شود، خداوند باران رحمتش را مى فرستد، زمين گياهش را مى روياند، و دام در جهان زياد مى شود. او ثروت را به طور مساوى تقسيم مي کند وامت اسلام بزرگ و شكوهمند مي گردد. (8)

10. رفع مزاحمت ها وايجاد آسايش براي عموم مردم است چنان چه امام محمد باقر(ع) مى فرمايند: مهدى (ع) راه هاى اصلى را توسعه مى دهد، بالكن هايى را كه به خارج جاده ها آَمده و از ديگران سلب آزادى كرده است و ناودان هايى راكه به كوچه ها مى ريزد، از بين مى برد. (9)

11.پرده هاي ظلمت کنار ميرود امام صادق (ع) در اين باره مى فرمايند: وقتى قائم ما قيام كند، زمين به نور پروردگارش نورانى مى شود، و مردم از نور خورشيد بى نياز مى شوند و شب و روز يكى مى شوند وتاريكى از بين مى رود.

12.ايجاد برابري و مساوات بين انسانها چنان چه امام محمد باقر(ع) مى فرمايند: هنگامى كه قائم ما قيام كند، دوران برابرى و برادرى فرا مى رسد. در آَن زمان يک مسلمان آن چه نياز داشته باشد، از جيب برادر مسلمانش برمى دارد و او مانع نمى شود.

1. برگرفته از نشريه موعود شماره 2 1، ص 78. عقد الدرر ص40 الحاوى للفتاوى ج 2ص 82 صحيح البخاري جلد 2ص 136

2. بشارة الاسلام ص 236.

3. المستدرك علي الصحيحين، ج 4ص 514

4. إعلام الوري، ص433

5. المستدرک علي الصحيحين ج4ص514.

6. تاريخ مابعد الظهور ص 774.

7. ارشاد مفيد، ص 365.

8. المحجة فيما نزل فى القائم الحجة، ص 185.

9. بحارالانوار ج 52 ص 372.

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 18:48 توسط محسن احمدپور |

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 18:32 توسط محسن احمدپور |

دعا برای فرج آقا امام زمان فراموش نشه

یا کاشف الکرب عن وجه الحسین(ع) اکشف کربی به حق اخیک الحسین(ع)

نوشته شده در سه شنبه دوازدهم تیر 1386ساعت 11:25 توسط محسن احمدپور |

دانستنیهای ظهور